Translate Wähle deine Sprache

Suchen

rico loosli 6924 bioggio tessin
Zugriffe: 514

2. Könige 5 vo 25

 

 2. Könige 5 vo 25

 

5 Naaman, dr Heerführer vom König vo Syrie isch e bedütende Maa gsi. Si Herr het sehr viel vo ihm ghalte, denn Jehova het Syrie durch ihn zum Sieg verholfe. Naaman isch e starche Chrieger gsi, doch är het Ussatz gha.

2 Bi eim vo ihrne Überfäll hei d Syrer z Israel es chlises Meitli gfange gno. Di chliine isch e Dienerin vo Naamans Frau worde.

3 Eme Tag het si zu ihrem Herrin gseit: "We mi Herr doch nume zu däm Prophete uf Samaria würd go! Dä würd ne vo sym Ussatz heilä.

4 Da isch er zu sim Herrn gange u het ihm brichtet was das Meitli us Israel gseit het.

5 Druf het der König vo Syrie gseit: "Mach di grad uf e Wäg! Und i wirde em König vo Israel e Brief schicke." Da isch Naaman losgange und het 10 Talänti Silber gno, 6000 Goldstück und 10 Gwänder mitgno.

6 Er het em König vo Israel dr Brief überbracht, wo isch gstande: "Wenn di dä Brief erreicht, isch min Diener Naaman bi dir. I schick ihn damit du ihn vo sim Ussatz heilsch."

7 Wo der König vo Israel der Brief het laa, het er sy Chleider zerrisst u gsait: "Bini denn Gott, dass i umbringe cha oder am Läbe erhalte? Är schickt däm Maa zu mir u verlangt, das i ne vo sym Ussatz heil! Da gseht me doch, dass er Stritt mit mir suecht!"

8 Sobald Elisa, der Maa vum wahre Gott, ghört het, dass dr Kenig vu Israel sini Kleider zerrisse het, het er ihm la mitteile: "Warum hesch dini Kleider zerrisse? Loss ne bitte zu mir cho, damit er erkennt, dass es e Prophet in Israel git."

9 Naaman isch auso mit sine Pferde u Chriegswaage cho u het sech a Iigang vom Elisas Huus gschteut.

10 Elisa het ihm aber dür e Botte usrichte lo: "Gang ane Jordan und wäsch di dert siebemol. Denn wird dini Huta wider gsund werde und du wirsch dri sy."

11 Druf isch Naaman ärgerlich wordä u het wöuä wäggah. Är het gseit: "Und i ha mir dänkt 'Er chunt use, stellt sech hie häre und rüeft dr Name vo sim Gott Jehova aa. Är bewegt sini Hand über ä Ussatz häre u heilt mi'.

12 Dr Abana u dr Parpa, d Flüss vo Damaskus si doch äuä besser aus aui Gwässer in Israel! Chani mi nid dert wäsche und dri wärde?" Mit dene Wort het er sech um und isch hässig gange.

13 Do si Naamans Diener zu ihm cho u gsait: "My Vater, we dr Prophet öppis ganz Bsundrigs vo dir verlangt hätt, würdsches da nid mache? De chasch doch ersch rächt uf ne lose, wenn är nume zu dir seit: 'Wäsch di u bisch dri.'

14 Druf isch er zum Jordan abegange un het siebemol unde taucht, we dr Maa vum wahre Gott s agordnet het. Do wird sy Hut wider wie die vomene chline Chind, u er isch ine worde.

15 Naaman isch denn mit allne gangä, wo nen begleitet hei, zu däm Maa vum wahre Gott zruck, het sich vor ihm gsteut un het gsait: "Jitz weiss i, dass es nur in Israel ein Gott git, sunscht nirgends uf dr Erde. Nimm doch bitte ä Gschänkb vo mir a, mi Herr."

16 Elisa het jedoch erwideret: "So wohr Jehova läbt, däm i diene: I nime's nid a!" Obwohl naaman nen drängt het, het er sech nid la umestimme.

17 Schliesslech het Naaman gseit: "De gib mer, dim Diener, bitte zwöi Mauuttierladige Ärde vo hie mit. Din Diener wird nie meh irgendwelche andere Götter e Brandopfer oder es anders Opfer darbringe, nume no Jehova.

18 Doch ire Sach bittet d Diener Jehova um Verzeihig: We mi Herr i ds Huus Rimmons geit zum sech dert z verbüge, de stützt er sech uf mi Arm u i muess mi o verbüüge. Möge Jehova dim Diener bitte verzeihe wenni mi im Huus Rimmons verbeugge."

19 Druf het d Elisa zu ihm gseit: "Gang in Friede." Nachdem Naaman wäggange isch u scho es Stück Wäg het zrüggleit,

20 het d Ghasi dänkt, dr Diener vo Elisa, em Maa vom wahre Gott, bi sich: "My Herr het dä Syrer Naaman eifach gah loh. Er het nüt vo däm agnoh, won er mitbrocht het. So wohr Jehova läbt: I lauf ihm noche und loh mer öppis vo ihm lah gä!"

21 Da het Ghasi Naaman na rännt. Wo epper de Naaman hinger si gseh het, isch är vom Waag gstige, isch ihm entgäge gange u het gfragt: "Isch aues i Ornig?"

22 Ghasi antwortet: "As isch guet. Mi Herr schickt mi und laht dir säge: 'Grad äbe sy zwöi jungi Manne vo de Söhn vo de Prophete us em Bergland vo Ephraim cho. Gibne bitte es Talent Silber und zwöi Gwänder.'"

23 Naaman het gseit: "Chum, nimm 2 Talänt." Er het ne regelrecht drängt u het 2 Talänt Silber i zwöi Büttel verpackt, usserdäm zwöi Gwänder. Är het zwöi vo sine Diener mit gschickt wo aues vor Ghasi herdrückt hei.

24 Wo em Ghasi uf dr Ophla isch cho, het er die Sache a sich gnoh, het si is Huus gleit u het d Manne furt gschickt. Nochdem si wäg gsy,

25 er isch zu sim Herr iegange. "Wo bisch du gsi, Ghasi?" het der Elisa wele wüsse. "Nirgends, mi Herr", het er antwortet.

26 Druf het Elisa gseit: "Bisch mis Härz nid dert bi dir gsi, wo dr Maa vom Wage gstige und dr entgäge isch? Isch jitz d Zyt, Silber oder Chleider aaznäh, Olivehaine, Wyberge, Schoof, Rinder, Diener oder Dienerinne?

27 Naamans Ussatz wird jitz für immer a dir u dine Nachkomme hafte." Da isch dr Ghasi wägg – vom Ussatz wiis wi Schnee.

rico loosli 6924 bioggio tessin
Zugriffe: 497

2. Könige 4 vo 25

 

 2. Könige 4 vo 25

 

4 Eine Dag het eini vo de Fraue vo de Söhn vo de Prophete Elisa lut a gflegt: "Din Diener, mein Maa, ist tot. Du weisch doch, dass er immer Ehrfurcht vor Jehova het. Jetz isch öpper cho, wo mer Schulde hei, und er will mini beide Kinda als Sklaven mitnäh.".

2 "Wie chan i dir hälfe?" het d'Elisa gfrogt. "Säg mer: Was hesch du im Huus?" Si het antwortet: "My Herr, i ha gar nüüt me usser e chrug Öl."

3 Do het er gseit "Gang use und bitte alli dini Nochbere um Gfäss, läri Gfäss. Bsorg di so viu wi müglech.

4 Gang de inä u schlüss d Türe hinger dir u dine Söhn. Füll alli Gfäss u stell di volle zur Site."

5 Druuf isch si wäggange.

Nohchdem sie de Dire hinda sich un ihri Buebä gschlosse het, gän sie ihr d Gfäss, un sie fillt sie nohchänanda.

6 Wo alli voll ware, het sie zue eim vu ihrne Söhn gsait: "Bring ma no ä Gfäss." Er aba het ibaantwortet: "Wir hei keini meh." Do het des El ghärt, z flesse.

7 D Frau isch zum Maa vom wahre Gott cho u het ihm alles verzellt. "Gang, verchauf ds Öl u bezahl dini Schulde", het er gseit. "Vom Rest chasch mit dine Söhn läbe."

8 Eines Tages isch Elisa nach Sunem gange. Dert het e agseeni Frau gwohnt, wo ne drzue drängt het, bi ihre z ässe. Soft er verbii cho, het er bi ihre halt gmacht und dört gässe.

9 Drum het si zu ihrem Maa gseit: "I weis, dass der Maa, der hie regelmässig verbii isch, ä heilige Maa Gottes isch.

10 L üs bitte es Dachzimmer iirichte und es Bett, e Tisch, e Stueu u e Lüchter für ne iisteue. De chan er geng dert wohne wen er zu üs chunt."

11 Wo d Elisa vo eim Tag wieder dört ane isch cho, isch er i ds Dachzimmer gang zum anelege.

12 Är het zu sym Diener Ghasi gsait: "Ruef d Frau." Do het er se gruefe, u si isch zu ihm kumme.

13 Denn het er zum Ghasi gseit: "Bitte frag sie: 'Cha me öppis für di tueh, wo du dir für üs so viu Umständ gmacht hesch? Sölli bim König oder bim Heerfüerer es guets Wort für dich ilee?' D'Frau antwortet: "I wohne doch hie unter mim Volk.

14 Da het d Elisa gmeint: "Was cha me denn für sie mache?" Dr Ghasi het gseit: "Nun, sie het ke Sohn u ihre Maa isch alt."

15 "Ruef si her", het ne uf der Elisa forderet. Er het se gruefe, u si isch ir Tür stah blibe.

16 Elisa het zu ihre gseit: "Nächst Jahr um die Zyt wirsch e Sohn i Arme hebe." Sie aba het gwideret: "Mi Herr, Ma vum wahre Gott, mach ma kei falschi Hoffnige!"

17 D Frou isch aber schwanger worde und het es Johr spöter um die glych Zyt e Sohn zur Wält bracht, so wie Elisa s ihre aakündigt het.

18 Wo der Bueb grösser isch, isch er eines Tages zu sim Vater use gange, wo bi de Erntearbeiter isch gsy.

19 Är het geng wider zu sym Vater gseit: "My Gring, au, mi Gring!" Da het der Vater em Diener befählt: "Trag ihm zu syre Mueter.

20 Er het ne zu sire Muetter zrü bracht, u dr Bueb het sich bis zum Mittag uf ihrem Schoss ghockt. Dann isch er gschtorbe.

21 D Muetter isch ufe gange, het ihn ufs Bett vom Maa vom wahre Gott gleit, het d Türe hinger sich zoge und isch weggange.

22 Si het ihre Maa gruefe u bittet ne: "Schick mir bitte a Diener un a Esel. I mues schnäu zum Maa vom wahre Gott. I bi gli widr zrugg."

23 "Warum geisch du hüt zu ihm?", het er wele wüsse. "Es isch doch ke Neumond u ke Sabbat." Si het antwortet: "Es isch aues i Ordnig.

24 De het si der Esel gsattlet u het zu ihrem Diener gseit: "Louf schnäll! Mach nume langsamer, wen i dir säge."

25 So het si sech uf e Wäg zu däm Maa vom wahre Gott gmacht, wo am Berg Karmel isch gsy. Won er se vo Wytem gseh het, het er zu sym Diener Ghasi gsait: "Sieh mal! Dert äne isch d Frou us Sunem.

26 Louf der bitte entgäge und frög si: 'Gaat's der guet? Gahts dim Chind guet?' Druf het si antwortet: "Es isch alles guet.

27 Wo si de bi däm Maa vom wahre Gott am Bärg aacho isch, het si sofort sy Füess umchlammere. Ghasi kummt dzue un wele sie wäggstosse, doch der Maa vum wahre Gott gsait het: "Lass sie! Sie isch ganz vrzwiiflet. I weiss aber nit, werum. Jehova het mir nünt gsait."

28 "Min Herr, hani di um en Sohn bätte?", het si de gfragt. "Hani nid gseit du söusch mr ke fauschi Hoffnige mache?"

29 Uf der Schtell het Elisa Ghasi uf gforderet: "Steck di Gwand an der Hüft fescht, nimm mi Stab un gang los. Wenn dü öpper triffsch, begrüess ne nid u wenn di öpper begrüessisch, erwider si Gruess nid. Gang un leg mi Schtab uf des Gsicht vum Junge."

30 Druf het d'Mueter vom Junge gseit: "So wohr Jehova läbt und so wohr du lebsch: I gang nid ohni di wäg." So isch d'Elisa mit ire.

31 Ghasi isch ne vorus glofe un het däm Junge dr Schtab uf ds Gsicht glegt, doch s isch kes Läbenszeiche kumme. Do isch er zruck nohch d Elisa un brichtet: "Der Bueb isch nid ufgwachet."

32 Wo d Elisa is Huus cho isch, het ds Chind tot uf sim Bett gläge.

33 Er isch zu ihm is Zimmer gange, het d Türe zue gmacht und het zu Jehova bätet.

34 Denn het är sech über ds Chind uf em Bett buecht, sodass sys Muul, syni Ouge u syni Handfläche s Muul, d Auge u d Handfläche vom Junge berüehrt hei. Är isch i dere Haltig bliebe u dr Körper vom Junge isch langsam warm worde.

35 Danach isch d Elisa im Huus hi und här gange. Wo er wieder as Bett isch cho, het er sech no einisch über de Junge buecht. Dr nieschti siebemol und het d Ouge ufgschlage.

36 Elisa reft etze Ghasi un forderet nen uf: Hol sini Muetter. Er het sie gholt, un Elisa het zue nere gsait: Nimm di Bue mit.

37 Als sie inegange isch, flegt sie Elisa z Fess un vubiegt sich vor nem bis zum Bode. Do nimmt sie ihr Bue un goht üsä.

38 Wo d Elisa wider uf Gilgalal isch cho, het Hungersnot im Land herrscht. Während de Buebä vu d Prophete eimol vor nem gsässe sin, het da zue sinem Diena gsait: "Setz d grosse Topf uf un koch fir d Buebä vu d Prophete ebis z ässä."

39 Also isch eine vo ihne ufs Feld gange zum malve pflücke. Er het es Rankegwächs mit wilde Chürbisse gfunde und het so vil i sim Gwand sammlet, bis es voll gsi isch. Wo er wider zrugg isch, het er se i Topf gschnitzt, ohni z wüsse, was es isch gsy.

40 Spöter het me de Manne z Ässe vorgsetzt. Doch wo si dervo ässe hei, breue si: "Ma des wahre Gott, in däm Topf isch der Tod!" Si hei's nid chönne ässe.

41 "Holt mir Mehl", het dr Elisa verlangt. Är isch ds Mehl i Topf gworfe u het gsait: "Teilt das Esse aus. Jitz isch nüt schädlechs mee im Topf gsy.

42 Emol isch öper us Baal-Schalischai cho und het em Maa vom wahre Gott 20 Gerschtebrot bracht und e Büttel Getreide vo de erschte riife Ernte.k Elisa het gseit: "Gib das de Lüt z'ässe."

43 Sin Diener het jedoch ii gwanderet: "Wie söll das für 100 Männer länge?" Elisa het erwideret: "Teile es trotzdäm us, denn das seit Jehova: 'Si wärde ässe und es wird no öppis übrig bliebe.'

44 Druf het er's ne vor gsetzt. Si hei ässe u hei no öppis übrig gha – wie dr Jehova es het gseit.

 

rico loosli 6924 bioggio tessin
Zugriffe: 485

2. Könige 3 vo 25

 

 2. Könige 3 vo 25

 

3 Im 18. Jahr König Josaphats vo Juda isch Joram, dr Sohn Ahabs, z Samaria König vo Israel. Er het zwöuf Johr regiert.

2 Joram het immer wider gmacht, was z Jehovas Ouge schlächt isch gsy, allerdings nid i däm Mass wi si Vater u sini Mueter. Är het nämlech di heiligi Süüle bsygt, wo sy Vater für Baal het gha.

3 Vu d Sinde, zue däne Jerobeam, der Bue Nebats, Israel vurote het, het Joram aber nit abloo. Er het nit mit däm ufghört.

4 König Mesa vo Moab wo Schof zücht het, het em König vo Israel regelmässig 100 000 Lämmer und 100 000 ungschoreni Schafböck als Tribut abliifere.

5 Nach Ahabs Todd het sech dr König vo Moab gäge König vo Israel uf glehrt.

6 Zu dr Zyt het König Joram us Samaria ufbracht u het d Israelite zum Kampf zämmezoge.

7 Usserdäm het är König Josaphat vo Juda folgendi Noochricht gschickt: "Dr König vo Moab het sech gäg mi ufglehnt. Ziehsch mit mir gäge Moab i Chrieg?" Josaphat het zantwort: "Ich zieh mit. I bi wi du. Mini Lüt si wie dini Lüt. Mini Pferde si wie dini Ross.

8 "Wele Wäg söue mir näh?", het är wöue wüsse. "Wir nehmen den Waeg durch d Wildnis von Edom", isch d Antwort gsii.

9 Dr König vo Israel het denn mit em König vo Juda u em König vo Edom uf brocht. Nachdäm si si si sibä Tag lang e Umwäg sy gsy, hets für ds Heer u d Tier, wo si bi sech gha hei, keni Wasser me.

10 "Wie schrecklech!" het der König vo Israel chlaut. "Jehova het eus drei Könige nume drum grüefe, damit mer Moab i d Händ gheie!"

11 Josaphat het gfragt: "Gits de hie ke Prophet Jehovas, wo Jehova für üs chönnt befrage?" Do git eina vu de Manne vum Kenig vu Israel git zantwort: "Doch, Elisa, der Sohn Schaphats, der Elia immer Wasser uf d Händ gosse het.

12 Druf het dr Joschafat gmeint: "Durch nen sait Jehova." So isch dr König vo Israel mit em Josaphat und em König vo Edom zu Elisa abe gange.

13 "Was hani mit dir ztue?", het Elisa dr König vo Israel gfrogt. Gang zue d Prophete vu dinem Vater un d Prophete vu dinere Muetter." "Nei", het dr Kenig vu Israel gwehrt, "schliesslich war's Jehova, der uns dräi Kenig gruefe het, dmit ma Moab in d Händ flege."

14 Dr Elisa het druf gsait: "So wohr Jehova, dr Herr vo dr Heere, läbt, däm Diener ig bi: Wenn ig nid uf Josaphat, dr König vo Juda, Rücksicht näh, würd i di nid beachte und kes Blick würdige.

15 Holt mr jitz e Harfespiilerap häre. Sobald dr Harfespiiler het afa spilä, isch dr Jehovas Hand über Elisa cho.

16 "Das seit Jehova", het er erchlärt. " 'Grabt überall i däm Tal Gräbe,

17 denn das seit Jehova: "Es wird weder Wind no Räge gäh. Trotzdem wird sich das Tal mit Wasser fülle un ihr un alli äiri Tier werde dervo trinke."

18 Das isch z Jehovas Ouge ä Chliinigkeit, denn er wird o Moab i euchi Hand gäh.

19 Ihr söttet alli wichtigä u alli befestigte Städt zerstöre. Dir söttet jede guete Baum fälle, alli Quelle zueschütte u jedes guete Stück Land ine Steiwüesti verwandle."

20 Am Morge, zur Zyt vom Morgeetreideopfer, isch plötzlech Wasser us Richtig Edom cho und het ds Land überschwemmt.

21 Wo d Moabiter hei ghört das d Chönige cho si zum si aagriffe, rüefe si aui Manne zämme, d Waffe hei chönne trage, und hei sech ar Gränze ufgschteut.

22 Wo si früe am Morge ufgstande hei, si d Sunne uf ds Wasser. Für d Moabiter uf der gägenüber¬liegende Site het ds Wasser rot usgseh wie Bluet.

23 "Das isch Bluet!", hei si ruefe. "D Chönige müesse sech gägesitig mit em Schwert abgschlachtet ha. Also los, Moab, a d Beute!"

24 Wo si is Lager Israels cho sind, hei d Israelite dr Kampf mit ihne ufgnoh woruf d Moabiter d Flucht ergriffe. Während d Israelite in Moab vorruckt hei, hei si immer meh Moabiter tötet.

25 Si rissed d Städt nieder und übersätte jedes guete Stück Land mit Stei – jede isch e Schtei druf gworfe. Si hei aui Quelle zue gschützt und hei aui guete Böim kheit. Am Ändi sy nume no d Steinmuure vo Kir-Hareseth gstande. D Steinschleuderer hei d Stadt umschteut u hei si beschosse.

26 Wo dr König vo Moab het gseh, dass d Schlacht verlore isch gsy, het är 700 mit Schwerter bewaffneti Männer mitgnoh zum sech zum König vo Edom durekämpfe, aber si heis nid gschafft.

27 Da het är si erschtgeborene Bueb, dr Thronfolger gnoh, u het ne uf dr Muur aus Brandopfer opferet. Durch wird grossi Wuet gege Israel usglöst, worum d Israelite abzoge un in ihrem Land zruckkehrt hän.

 

rico loosli 6924 bioggio tessin
Zugriffe: 499

2. Könige 2 vo 25

 

 2. Könige 2 vo 25

 

2 Churz bevor d Jehova Eliaa imene Sturm i Himmel wegzoge het, het d Elia mit Elisa vo Gilgal ufbrocht.

2 de Elia het zu de Elisa gseit: "Jehova het mi nach Bethel gschickt. Bleib du bitte hier." Elisa jedoch erwideret: "So wahr Jehova läbt und so wohr du lebsch: Ech verloh di ned." Auso si si uf Bethel gange.

3 D Buebä vu d Prophete in Bethel kumme dann zue Elisa use un froge nen: Weisch dü, dass Jehova di Herrn hütt wägnähmä un er dann nimi iba di schtoh wird? Er git zantwort: "Ja, das weiss i. Sin ruhig."

4 Elia het denn zu ihm gseit: "Elisa, blib bitte hier, denn Jehova het mi nach Jericho gschickt." Doch Elisa erwideret: "So wohr Jehova läbt un so wohr dua lebsch: Ich vulahn di nit." Schliesslech erreichte sie Jericho.

5 D Buebä vu d Prophete in Jericho kumme dann zue Elisa un froge nen: Weisch dü, dass Jehova di Herrn hütt wägnähmä un er dann nimi iba dir schtoh wird? Er git zantwort: "Ja, das weiss i. Sin ruhig."

6 Druf het d Elia zu de Elisa gseit: "Blib bitte hier, denn Jehova het mi an Jordan gschickt." Doch na het entgägä: "So wohr Jehova läbt un so wohr du läbsch: I verlass di nit." Do sy si witer zämme gange,

7 un 50 vu d Buebä vu d Prophete folg ne. Sie hän vu Witem beobachtet, we de zwei am Jordan gschtande sin.

8 Elia het denn sis Prophetegwand gno, hets zämegrollt und het drmit ufs Wasser gschlage. Ds Wasser het sech nach links und rächts teilt, sodass die beide uf trochne Bode hei chönne übergah.

9 Wo si uf dr andere Siite gsi, het d Elia zu Elisa gseit: "Chani no öppis für Dich tue, bevor i vo dir wäggnoh wirde?" Elisa git zantwort: "Bitte gib mir zwei Ateil vo dim Geischt."

10 Elia erwideret: "Du verlangsch öppis schwirigs. Söttsch mi gseh weni vo dir wäggnoh wirde, de wird dini Bitte erfüllt, susch nid."

11 Während si is Gspröch vertüftig wytergange, sy die beide plötzlech dür e Chriegswage us Füür trännt worde, und der Elia isch imene Sturm i Himmel träge worde.

12 Elisa het das beobachtet u gschrebe: "My Vater! Mi Vater! Der Kriegswagen u d Riter vo Israel!" Wo d Elia nüm z gseh isch gsy, riss Elisa sini Chleider i zwöi Teil.

13 Nohär het er ds Prophetengewand ufe, wo vom Elia abegheit isch, isch zrü zum Jordan gang und het sech as Ufer gsteut.

14 Er het mit em Elias Gwand uf d'Wasser gschlosse und het gsait: "Wo isch d Jehova, de Gott Elias?" Do het sich s'Wasser nach links und rächts teils und d'Elisa isch übere gange.

15 Wo nen d Söhn vu d Prophete us Jericho vu Witem gsähne hän, hän si gsait: "De Geischt Elias het sich uf Elisa glegt. Sie sin zu ihm gange und hän sich vor ihm verbüügt bis zum Bode.

16 Si hei zu ihm gseit: "Herr, mir hei 50 gueti Lüt hie. Lah si doch bitte nach dim Herrn la sueche. Vilicht het d Jehovas Geist ne weg treit und denn uf e Bärg oder ines Tal la gheie." d'Elisa het jedoch antwortet: "Schickt se nid los."

17 Sie hei ne aber so lang drängt, bis's ihm unagnähm worde isch und är het gseit: "Schickt si los. Das hei si gmacht, u di 50 Manne hei drü Täg nach Elia gsuecht, doch hei ne nid gfunde.

18 Wo si z Elisa zrugg cho sy, isch er im Jericho gsy. Er het zue nene gmeint: "Hani öich nid gseit, dass der nid söu goh?"

19 Eme Tag hei d Manne vo de Stadt zu Elisa gseit: "Herr, wie du gsehsch, het üsi Stadt e gueti Lag. Abr ds Wasser isch schlächt, u ds Land isch unfruchtbar."

20 "Bringt mir e chlyni nöi Schüssle u tuet Salz ie", het d Elisa verlangt. Da hei si ihm eini gholt.

21 Er isch zur Quelle usegange, isch Salz dri ghocket und het erklärt: "Das seit Jehova: 'Ich ha das Wasser gsund gmacht. Es wird nie meh Tod oder Unfruchtbarkeit verursache.'

22 Sitdem isch ds Wasser gsund – wie d Elisa das gseit het.

23 Elisa isch vo dert uf Bethel ufe gange. Wo er uf em Wäg gsi isch, si chlini Junge us dr Stadt cho u hei aagfange, sich über ihn luschtig z mache. "Glatzchopf, gang ufe! Glatzchopf, gang ufe!", si immer wieder rüefe

24 Schliesslich dräit er sich um, het sie aagluegt un het sie im Name Jehovas vufluecht. Do kumme zwei Bärinne üs däm Wald un vurisse 42 vu d Kinda.

25 der Elisa isch wyter zum Bärg Karmel gange u vo dert zrü uf Samaria.