5. Moses 10 vo 34

5. Moses 10 vo 34

10 Jehova het damals zu mir gseit: 'Meissle dir zwo Steintafle wie di erschte u chum zu mir ufe Bärg. Mach dr usserdem e Trueh us Holz.

2 Ig wird uf d Tafle d Worte schribe wo uf de erschte Tafle gstande si wo d zerschlage hesch und du leisch de d Tafle i d'Truhe.'

3 Auso hani e Trueh us Akazieholz gmacht u ha zwöi Steintafle gmeisslet wie di erschte. Mit de beide Tafle i dr Hand bini ufe Bärg gstige.

4 De het dr Jehova uf d Tafle di glyche Wort wi vorhär gschribe – d Zäh Gebot – won er a däm Tag, wo der versammlet isch, uf em Bärg us em Füür zu euch gseit het. Danach het d Jehova se mer gä.

5i drängt mi um, isch dr Bärg durabä gstige u ha d Tafle i d True gleit woni ha gmacht u i dere si no si – wie Jehova es mir ufträit het.

6 D Israelite hän den vo Beeroth-Bene-Jaakan wäg zoge nach Mosera. Dört isch Aaron gstorbe und me het en begrubte. Si Sohn Eleasar het sini Stell als Priester iignoh.

7 Vo dert hei si uf Gudgda und vo Gudgda uf Jotbathaj – es Land mit Täler wo Wasser flüüst.

8 Jehova sonderet damals der Stamm Levi uus. D Levite söttet d Bundeslade Jehovas träge und vor Jehova stah, um ihm z diene, u ds Volk i sim Name sägne, wi si's bis hütt tüe.

9 Drum het dr Levi ke Aateil un kes Erbe mit sine Brüeder übercho. Jehova isch si Erbe, we Jehova, di Gott, er het ihm gseit.

10 Ig säuber bliebe wie z'erschte mau 40 täg und 40 Nächt uf em Bärg und Jehova het mi ou bi dere Glegeheit übercho. Jehova het di nid wöue vernichte.

11 Dänn het d Jehova zu mir gseit: 'Gang vor em Volk här und parite dä Ufbruch vor. Si söue i ds Land izeige, dasi ihne wird gä wienis ihrne Vorfahre gschwore ha unds i Bsitz näh.'

12 Un etze Israel, was verlangt Jehova, di Gott, vo dir? Doch nume, dass dü vor Jehova, dim Gott, Ehrfurcht hesch, dass dü uf alle si Wäg geisch, dass dü nen lebsch, d Jehova, dim Gott, mit dinem ganze Herze un dinere ganze Seele diensch

13 und dass du dich ad Gebot u Bestimmige Jehovas haltisch wo ich dir hüt gib dass es dir guet geit.

14 Lueg doch! Jehova, dim Gott, ghöre d Himmel, ja d Himmel dr Himmel un d Erde mit allem, was druf isch. 15 Aber nume dine Vorfahre het sech Jehova liebevoll zuegwandt, u är het Nech, ihri Nochkomme, vo allne Völkere usgwählt – wi's hüt dr Fall isch.

16 Reiniget itz öiri Härze u sit nümme so stur.

17 Denn Jehova, aicha Gott, isch dr Gott dr Götta un dr Herr vu d Herrn, dr grossi, stark un Ehrfurcht iflössende Gott, der nemads parteiisch behandlet un sich nit bschlosse losst.

18 Är verhilft em vaterlose Chind u dr Witwe zum Rächt. Är liebt dr asässige Frömdänd u versorgt ne mit Nahrig u Chleidig.

19 O dir söu dä asässige Frömde liebe, wüu dir heit ja säuber aus Frömde i Ägypte glebt.

20 Vor Jehova, dim Gott, sellsch ehrefurcht ha, ihm sellsch diene, a ihn söusch di chlammere u bi sim name sellsch schwöre.

21 Ihn söllsch priise. Er isch di Gott, wo all di grosse, Ehrfurcht iiflössende Tate für di vollbracht het, wo du mit eigene Auge gseh hesch.

22 Wo dini Vorfahre uf Ägypte zoge hei si 70 Persone gsi, u itz het Jehova, din gott, dich so zahle lah werde wie d Stärne am Himmel.