Offebarig 6 vo 22

Offebarig 6 vo 22

6 U i ha gseh, wi ds Lamm eis vo de sibe Siegle het öffnet, und i ha eis vo de vier läbige Gschöpf ghört wi mit Donnerstimme säge: "Chum!"

2 Un do! I ha es wisses Ross gseh, u de druf ghockt, het e Boge gha, u es isch ihm e Krone ge worde. Er zogt triumphierend us, um si Sieg z vollende.

3 Wo ds Lamm ds zwöite Siegle het öffnet, han i ds zwöite läbige Gschöpf säge: "Chum!"

4 Ä anderes, ä firfarbigs Ross kummt hervor, un däm, der druf hockt, isch gschtattet worde, d Friede vu dr Erde wägznäh, so dass d Mensche sich gegeesitig umbringe wäre, un na het ä grosses Schwert erhalte.

5 Wo ds Lamm ds dritte Siegle het öffnet, han i ds dritte läbige Gschöpf säge: "Chumm!" U da! Ich ha es schwarzes Ross gseh, un der druf ghockt het, het e Woog in dr Hand gha.

6 I ha so öppis ghört wi ne Stimm zmittzt ds vier läbige Gschöpf säge: "En Liter Weize für ein Dennar, 3 Liter Gerste für ein Dennar! U geit sorgsam mit em Oliveöl und em Wy um.

7 Wo ds Lamm ds vierte Siegel ufgmacht het, han i d Stimm vom vierte läbige Gschöpf ghört säge: "Chum!"

8 U da! I ha es fahles Ross gseh, u wo druf ghockt het, het dr Name Tod gha. U s Grab het dicht hinger ihm gfolgt. Und si hei Macht übernes Viertu vo de Erde übercho zum umbringe – mit emene lange Schwärt, mit Läbesmittu¬knappheit, mit tödlecher Plag und dür di wilde Tier vor Erde.

9 Als des Lamm des fünfte Siegel ufgmacht het, ha i gseh underem Altar d Seele vu däne, de umbrocht worde sin, wel sie sich an des Wort Gottes ghalte hän un als Ziige usgseit hän.

10 Si refe mit luter Schtimm: "Bis wenn, Souveräner Herr, heiliger und wahrhaftiger, haltisch di drvo zrü, ds urteil z rede und üses bluet a dene z räche, wo uf dr Erde wohne?"

11 Jede vo ihne het es wisses langs Gwand übercho, u si si si ufgforderet worde, no es chlises Zytli rue bis d Zahl vo ihrne Mitsklave u ihrne Brüeder vou wär, wo churz drvor gschtange sy, so wi si umbrocht wärde.

12 Un i sieh, we des Lamm des sechste Siegel ufgmacht het, un s het sich ä grosses Erdbebe gregt. D Sunne isch schwarz wi Sacktuech us Tierhaar worde u dr ganz Mond isch wie Bluet worde.

13 D Sterne vom Himmel flege zur Ärde, wi we es Figebaum vomene starche Wind gschüttlet wird und sini unriife Fige abwirft.

14  Der Himmel verschwandt wi ne Buechrolle, wo me zämmerollt u jedi Bärg u jedi Insle si vo ihrer Stell grückt worde.

15  Da hei sech d König vor Ärde vrsteckt, die höche Beamte, Militär¬befählshaber, Ryche, Starche, jede Sklave u jedi Freie i de Höhle u zwüsche de Felse vo de Bärge.

16 Ständig säge si zu de Bärge u zu de Felse: "Fallt über üs, u verberge üs vor de Blick däm, wo uf em Thron hockt, u vor em Zorn vom Lamm,

17 als dr grossi Tag vo ihrem Zorn isch cho. Wer cha da bestoh?"