Josua 1 vo 24

Josua 1 vo 24

JOSUA

1 Noch em Tod vo Moses, em Diener Jehovas, het Jehova zum Josua gseit, em Bueb Nuns, em Diener vo Moses: 

2 "Min Diener Moses isch tot. Mach di auso uf u überquere mit em ganze Volk de Jordan. Zieh i das Land woni em Volk Israel gibe.

3 Ig gibe nech jede Ort wo dir betretet so wi igs moses versproche ha.

4 Eue Gebiet wird vo dr Wildnis bis zum Libanon länge u bis zum grosse Fluss, em Euphrat, ds ganze Land vo de Hethiter – u bis zum Grosse Meer im Weschte.

5 Dis ganze Läbe lang wird sech niemer gäg di chönne behoupte. So wi ig ar Site vo Moses bi gsi wird ig o a dinere Site si. I wirde di weder verlah no im stich lah.

6 Sig muetig u starch, denn du bisch es wo ds Volk ds Land lat la erbe wo ig sine Vorfahre dür ne Eid zuegsicheret ha.

7 Sig uf jede Fau muetig u sehr starch u haute di gwüssehaft a das ganze Gsetz wo dir mi Diener Moses het gä. Weiche nid drvo ab – weder nach rächts no nach links. De wirsch überau wo häre gahsch wyssi handle.

8 Entfernä das Gsetzbuech nid vo dine Lippe sondern lies Tag und Nacht mit liser Stimm drin, damit di gwüssähaft a aues hautisch wo drinne steit. De liegt e erfolgriche Wäg vor dir u när wirsch wiise handle.

9 Wieni di scho agwiese ha: Sig muetig und starch! Erschrick nid u heb kä Angscht, denn di Gott Jehova isch bi dir, wo du o gasch."

10 Josua befählt jetzt de Beamte vom Volk:

11 "Goht dür ds ganze Lager und forderet ds Volk uf: 'Bereitet Proviant vor, denn in drü Tag werdeder dr Jordan überquere zum i ds Land zieh, wo üche Gott Jehova euch git, und es i Bsitz näh.'"

12 Und zu de Rubeniter, de Gaditer und em halbe Stamm Manasse het d Josua gseit:

13 "Vergässet nid, was Moses, wo Diener Jehovas, agordnet het: 'Jehova, eu Gott, schenked eu Rueh und het eu das Land gä.

14 Euii Froue, üsi Ching u öie Vieh wärde i däm Land bliebe, ds Moses öich uf dere Jordansite het gä. Alli öiri starche Krieger solle aber a de Spitze vo ihrne Brüeder in Kampfformation überemarschiere. Hilft ne,

15 bis Jehova öire Brüeder äbeso we äich Rueh schenkt un o se des Land in Bsitz nähme, des öich Gott Jehova nene git. Aaschliessend kehrt i das Land zrü, wo Der bewohne und in Bsitz nähme – ds Land, ds Moses, der Diener Jehovas, Öich öschtlech em Jordan gä het.

16 Si hei gantwortet d Josua: "Me wärde aues tue wo di befohle hesch. Wo geng du üs anschicksch, da göh mr hi.

17 Genauso wi mer i allem uf Moses ghört hei wärde mer uf di ghöre. Wenn nume di Gott Jehova a dinnere Siite isch, so wi är o a der Siite vo Moses gsi isch.

18 Wär sech dim Befähl widersetzt u sech nid a jedi vo dine Awisige haltet, mues stärbe. Sig uf jede Fall muetig u starch!"