Jeremia 37 vom 52

Jeremia 37 vom 52

37 König Zedekia, dr Sohn Jojakims, het aagfange statt Konja, em Sohn Jojakims z regiere, d König Nebukadnezar vo Babylon het ne im Land Juda zum König gmacht.

2 Doch er un sini Diena un des Volk vum Land hän nit ghärt uf de Wort Jehovas, de er durch d Prophete Jeremia gsait het.

3 Kenig Zedekia het Jehuchal gschickt, d Bueb Schelemjas un Zephanja, d Bueb Maasejas, d Prieschter, zue d Prophete Jeremia un het nem gsait: "Bätet bitte fir uns zue unsam Gott Jehovas."

4 Jeremia het sech no frei unterem Volk bewegt, da me ne no nid is Gfängnis gworfe het.

5 Dno isch des Heer vum Pharao üs Ägypte ufbroche gsi, un d Chaldäer, wo Jerusalem belageret hän, hän Noochricht drvo erhalte. Do zege sie vu Jerusalem ab.

6 Denn het de Prophet Jeremia folgendi Botschaft vo Jehova erhalte:

7 "Das seit d Jehova, der Gott Israels: "Säget em König vo Juda, wo öich zu mir gschickt het, zum mi befrage: "Ds Heer vom Pharao, wo öich zu Hilf chunnt, wird i sys Land Ägypte müesse zrüchere.

8 U d Chaldäer wärde zrügg cho, gäge di Schtadt kämpfe u se ynäh u verbrönne."

9 Das seit d Jehova: "Betrüget öich nid säuber mit de Wort: 'D Chaldäer wärde ganz bestimmt vo üs abzieh', denn si wärde nid abzieh.

10 Säubscht we dir das ganze Heer vo Chaldäer, wo gäge öich kämpfet, schlah u nume di verwundete Manne übrig bliebe, würde si us ihrne Zäut usecho u die Stadt verbrenne.

11 Wo ds chaldäische Heer vo Jerusalem abzoge isch, will ds Heer vom Pharao vorruckt het,

12 het sech d Jeremia vo Jerusalem us ufe Wäg i ds Land Benjamin gmacht, um dert sy Aateil under sym Volk entgägenznäh.

13 Sobald er aber der Benjamintor erreicht het, het der Beamte packt, wo d Ufsicht über d Wach gha het – er het d Jirija, Sohn vom Schlemja gheisse, Sohn vom Hananja – der Prophete Jeremia – der Prophete Jeremia und het gseit: "Dü loufsch zu de Chaldäer über!"

14 Jeremia entgägnet: "Das isch nid wohr! I loufe nid zu de Chaldäer über." Aba d Jirija het nit uf nen ghärt, sundern nimmt nen fescht un bringt nen vor de fihrende Männa.

15 Di füehrende Manne sy hässig gsy uf D'Jeremia. Si hei ne gschluaget u schparrt ihn i ds Huus vom Sekretär Jonathan, wo me zumene Gfängnis gmacht het.

16 Jeremia isch in Kerker, i di gwöelte Rüüm, u isch dert vil Täg bliebe.

17 Emene Tag het ne König Zedekia lo hole u het ne heimlich i sym Palascht befragt. "Gits irgend e Botschaft vo Jehova?", het er welle wüsse. "Ja!" het d Jeremia gantwortet: "Du wirsch i d Händ vom Babylon gheie!"

18 Wyter het d Jeremia zu König Zdekia gseit: "Womit han i gege di un gege dini Diener und gege das Volk gsündet, dass Ihr mi is Gfängnis gworfe heit?

19 Wo sy de jitz öiri Prophete, wo euch vorusgseit hän: 'Der Kenig vo Babylon wird nid gäge Öich und gäge das Land vorrücke'?

20 Hör etz bitte, my Herr und König! Lah doch bitte mis Flehe um Gunst bi dir Ghör finde! Schick mi nid zrügg i ds Huus vom Sekretär Jonathans – das wär mi Tod.“

21 Da het dr König Zedekia d Befähl gäh, d Jeremia im Wachthof i Gwahrsam z näh. Me het ihm täglech e runde Laib Brot us der Bäckgass gä, bis ds Brot ir Stadt völlig ufbruucht isch. U d Jeremia isch im Wachthof bliebe.