1.Thessalonicher 1 vo 5

1.Thessalonicher 1 vo 5

DER ERSCHTI BRIEF A D THESSALONIKER

1 Paulus, Silvanusa un Timotheus a de Vusammligb vu d Thessalonicher, de mit Gott, däm Vater, un däm Herrn Jesus Chrischtus verbunde isch: Mir wünsche äich unverdiente Guet un Friede.

2 Mir danke Gott immer wieder wenn mir euch alli i üsne Gbet erwähne,

3 denn ma erinnere uns geng a äiri Glaubestaate, äiri liebevolli herti Arbet un äiri Usharre wägä äire Hoffnig uf unsa Herrn Jesus Chrischtus in dr Gegewart unsa Gottes un Vater.

4 Mir wüsse nämlich, vo Gott gliebti Brüeder, dass er äich userwählt het,

5 denn di gueti Botschaft, de mir predige, erreichet äich nit nur mit Wort, sundern au mit Kraft un mit heiligem Geischt un mit starker Überzügig. Ihr wüssed ja, was für Mensche mir für eu worde sind, als mir bi eu gsi sind.

6 Ihr heit öich an üs un am Herrn es Bischpil gno, wo ihr d Botschaft unda vielne Schwirigkeite mit de Fröid vum heilige Geischt aagnoh heit.

7 So syt Der für alli Gläubige z Mazedonie u z Achaia es Vorbild worde.

8 Tatsach isch, das durch euch ds Wort Jehovas nid nume in Mazedonie und Achaia z'ghöre gsy isch, sondern üche Gloube a Gott het sech überau verbreitet, sodass mir nüt z'säge bruche.

9 Denn sie selbscht brichte immer wieda vu unsrem erschte Kontäkt mit äich un we ihr äich vu äirem Götze abgewändet un äich Gott zuegwändet hän, um we Sklaven nem lebändige un wahre Gott z diene

10 u sy Bueb, den er vo de Dote uferweckt het, vom Himmel z erwarte – Jesus, wo üs vor em kommende Zorn rettet.